បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ ច្បាប់ក្រម

ច្បាប់រាជនេតិ ឬច្បាប់ព្រះរាជសម្ពារ

 

                                ច្បាប់រាជនេតិ ឬច្បាប់ព្រះរាជសម្ពារ

                                                បទកាកគតិ

                                                          ទាញយកអត្ថបទខាងក្រោម 

១.ហៃអស់សាធុជនផង       ​​​​​​​នេះគឺចំណង                បទបាលីថា

គម្ពីររសធម៌                    ​អាណាក្រិត្ដិកា            ​​​ ​​​  គួរគប្បីមហា-

                                 ជនផងត្រង់ត្រាប់។

ធម៌នេះដំបូន្មាន                រួមរក្សាប្រាណ               ឱយបានស្ដាប់គាប់

ដ៏លោកបរលោក              ហៅរសពុំស្លាប់              ធម៌នេះជាច្បាប់

                                  ក្ដីគាប់បរិយាយ។

កុំទុកចិត្តបរទេស               កុំទុកចិត្តអភិនេស្ដ្រម៍         កុំទុកចិត្តអភិប្រាយ

ស្រើស្ទុំសែងខ្ពស់               រំពឹងឱយឆ្ងាយ                ស្គាល់ពាក្យបរិយាយ

                                  បណ្ដិបមេជី។

កុំងឿងដោយខ្យល់             កុំឱយពាក្យពល              កុំខ្វល់ដោយស្រី

កុំកាន់ពិសយង់                  គប់នឹងស្ដ្រី                   សមណៈជនជី

                                   កុំឱយក្ដីត្រូវ។

   អានត 

 

 

បុរាណសុភាសិត

 

បុរាណសុភាសិត

ដោយវិទ្យាស្ថាន ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ

វិស័យចិត្តល្អនឹងក្រខ្លួន                   មើលក្បួនលំអានបុរាណប្រាម
ការខុសចោលទៅការត្រូវតាម           ឯតាមគួរកាត់រំលត់ខ្លះ ។
កុំទៅបណ្ដោយឲ្យវាឆេះ                 ក្រែងទាល់ចំណេះលត់មិនឈ្នះ
នឹងបង់របស់អស់តបះ                   កាន់មានៈគង់មនុស្សគេនិន្ទា ។
គិតអ្វីឲ្យវែងកុំបែងខ្លី                      វិស័យចង់ស្រីមើលឫកពា
ផ្គាប់ស្ដេចតោងមើលព្រះទ័យា          ផ្គាប់រាស្រ្តដូចគ្នាតោងមើលចិត្ត ។
ភ្ញៀវមកតោងមើលអាការចេញ          ពោលពាក្យម្ដេចមិញគង់ឃើញពិត
ពាក្យស្លែងរែងស្លូតជួនជាមិត្រ           ពាក្យពិតជួនពាលមមាលវិញ ។
ពាក្យលេងជួនឡកលប្រាជ្ញា             ពាក្យព្រាងមុសាការគេដេញ
អួតខ្លួនតោងឃ្លាតពីខ្លៅចេញ            ស្រឡាញ់តោងថ្នមលោមមើលចិត្ត ។
គេលើកកុំឡើងទៅតាមយស            ឡើងខ្ពស់មើលទាបរក្សាមិត្រ
ដើរមុខទុកក្រោយកុំឲ្យជិត               លោកប្រែតោងប្រព្រឹត្តចិត្តកុំប្រែ ។
កាន់ប្រាជ្ញកុំប្របសម្របតាម             ហួសហើយកុំហាមឲ្យតាមកែ
បទខ្លីតោងវៀរវៀសបែរ                  រៀនស្នេហ៍តោងស្និទ្ធចិត្តឲ្យស្ងួន ។
ប្រាក់មានលើកឲ្យគេខ្ចីទៅ               ចំណេះចេះនៅតែក្នុងក្បួន
ប្រពន្ធនៅឆ្ងាយអំពីខ្លួន                   ដល់ជួនត្រូវការរអារចិត្ត ។
ចេះច្រើនលំបាកយ៉ាតនឹងគេច          ចេះតិចព្រួយប្រាណរំខានគិត
ល្ងង់ល្ងើប្រើការដូចងងឹត                 ឥតបើគិតមិនកើតការនោះបាន ។
តាំងខ្លួនតោងឃ្លាតពីខ្លៅចេញ           វែងណាស់លលេញហួសប្រមាណ
លក់ដូរមើលដើមឲ្យដឹងដាន             គិតអានសឹមធ្វើតាមប្រាជ្ញា ។
ទូកលឿនជិះលុបអុំឲ្យលិច              ត្បូងពេជ្ររឹងម្ដេចគង់ប្រេះឆា
ទីស្ងាត់ប្រយ័ត្នចេញវាចា                 គិតអាថ៌ឯណាកុំអាងជិត ។
ភ្លាត់មាត់មិនទប់កំពប់ប្រាក់               ភ្លាត់ជើង ៗ បាក់មានថ្នាំបិទ
ភ្លាត់ការគង់កែបំបែរគិត                   ភ្លាត់ចិត្តគង់ចាប់ទៅតាមចេះ ។
យល់ញាតិឃ្លាតច្បាប់ចាប់រវាត          យល់ការគង់ឃ្លាតឃ្លៀងចំណេះ
ដំរីជើងបួនគង់ភ្លាត់អេះ                    អ្នកប្រាជ្ញដែលចេះគង់ភ្លាត់ខ្លះ ។
ចាប់ត្រីដៃពីរតម្រាហាម                   ចាក់អង្ករយកអង្កាមហាមមិនឈ្នះ
អុំទូកឡើងភ្នំខំមានៈ                       បង់ព្រះទៅសំពះឯបាយាប ។
ស្លៀកសសាងព្រឹតចិត្តនៅខ្មៅ            ចោលប្រាជ្ញតាមខ្លៅចង់ចៀសបាប
លូកវែកឲ្យដឹងរសប្រៃសាប               យកខ្សាច់មកគាបបានប្រេងឬ ។
ឫស្សីធ្វើក្លាក់ដាក់គ្មានថ្នាំង                គងស្គររគាំងវាយមិនឮ
សុរិយាមិនយកជាពន្លឺ                     កាន់ជឿអំពិលអំពែកសត្វ ។
ចងអ្វីមិនខ្ជាប់ស្មើសង្សារ                  ការអ្វីមិនស្មើការប្រតិបត្តិ
ស្ងាត់អ្វីមិនស្មើចិត្តដែលស្ងាត់            កាចអ្វីមិនស្មើជនពាលា ។
រោគអ្វីមិនស្មើឃ្លាន                        ទានអ្វីមិនស្មើទានទេសនា
មានអ្វីមិនស្មើមានប្រាជ្ញា                  ជាអ្វីមិនស្មើចិត្តជាបុណ្យ ។
រហ័សអ្វីមិនស្មើចិត្តដែលនឹក              មុតអ្វីមិនស្មើទឹកហូរជោរជន់
ធ្ងន់អ្វីមិនស្មើព្រះគុណធ្ងន់                ធន់អ្វីមិនស្មើប្រពន្ធប្រើ ។
មើលមេឃតោងមើលទៅទេវតា          ចូលព្រៃព្រឹក្សាតោងមើលលើ
យកមិត្រមើលចិត្តឲ្យស្មោះស្នើ           យកក្លើតោងមើលឲ្យសមប្រាណ ។
ធ្វើស្រែចំការឲ្យមើលស្មៅ                 ទុកដាក់កូនចៅមើលសន្ដាន
ធ្វើទីលំនៅមើលភូមិឋាន                  បរិភោគប្រមាណមើលអាហារ ។
ដាវ មុត ៗ មែននៅក្នុងស្រោម ។​

 

 

ទំនួញមាតាបិតា

 

                                         ទំនូញមាតាបិតា                                                            

                                                                          ទាញយកអត្ថបទ  ស្ដាប់សំលេងស្មូត

កូនអើយកាលម្ដាយនៅពីក្មេង                          ​               និងឪពុកឯងសែនវេទនា

ខំប្រឹងចិញ្ចឹមកូនពុំងា                                                   ឥឡូវក្លាយជាមនុស្សឥតន័យ។

ចិត្តចង់រៀនសូត្រនូវធម៌អាថ៌                                           រក្សាសីលប្រាំសីលប្រាំបី

ជាប់ចិត្តនឹងកូនស្ងួនពិសី                                               រៀនធម៌វិន័យមិនចេះចាំ។

កម្មក្រាស់ណាស់នឹងតណ្ហា                                           មាតាបិតាប្រាថ្នាចេះខ្លាំង

ចង់បានភោគទ្រព្យដោយកម្លាំង                                       ទុកគ្រាន់ចែកកេរ្ដិ៍កូនប្រុសស្រី។

អោយកូនរៀនសូត្របានចេះដឹង                                       មិនអោយល្ងិចល្ងង់ក្នុងលោកីយ៍

រៀបគូភរិយានិងស្វាមី                                                  តាមច្បាប់វិន័យពីបុរាណ។

នឹកសង្ឃឹមថាខ្លួនចាស់ទៅ                                              រំពឹងទៅលើកូនកល្យាណ

ថាមុននឹងជួយខ្លួនវិញបាន                                             ក៏សម្រាណប្រាណភ្លេចអាត្មា។

លុះដល់ខ្លួនចាស់កម្លាំងស្រុត                                         ទើបបានតក់ស្លុតនឹងសង្ខារ

ក៏ចាប់តាំងរៀនសូត្រធម៌អាថ៌                                          ឯរូបកាយាដេកដួលហើយ។

រំពឹងទៅលើកូនប្រុសស្រី                                               បានប្រពន្ធប្ដីធ្វើព្រងើយ

គេខំរកស៊ីធ្វើកន្ដើយ                                                    ព្រះអើយនេះហើយគួរអនិច្ចា។​

កូនអើយនេះហើយកម្មឪពុកម្ដាយ                                    ស្មានថារូបកាយមានខ្លឹមសារ

គ្មានធម៌អនិច្ចំនិងទុក្ខា                                                 ឥឡូវនេះណាជរាហើយ។

ព្យាធិចុកចាប់សព្វរាងកាយ                                           ធ្វើអោយរូបម្ដាយចុកគ្រាំគ្រា

ពុំមានធម៌ណាមកភាវនា                                              កាលខ្លួននៅជាធ្វេសប្រហែស។

រំពឹងអាចារ្យអោយពុទ្ធោ                                                ត្រចៀកក៏ហឹងស្ដាប់មិនច្បាស់

ខ្លួនឯងមិនដែលយល់ធម៌ព្រះ                                         ទោះជាលឺច្បាស់ថាមិនត្រូវ។

មិនបានហាត់កាយវាចាចិត្ត                                           អោយបានសុចរិតទៅតាមផ្លូវ

មុននឹងមរណៈខ្ញុំសូមផ្ដាំ                                               ប្រុសស្រីចងចាំស្ដាប់អោយច្បាស់

ជរាព្យាធិនិងមរណៈ                                                   គេមិនបញ្ចាក់សូរចិត្តឡើយ។

រុករាណទន្ទ្រានយករាល់ថ្ងៃ                                           គួរខំកែខៃពុំពង្រើយ

ធ្មេញបាក់សក់ស្កូវអស់ទៅហើយ                                      ម្ដេចឡើយនៅតែមិនដឹងខ្លួន។​

គួរតែធ្វើទានរក្សាសីល                                                 ភាវនាកុំខ្ជិលអោយមាំមួន

កុំធ្វើដូចខ្ញុំៗខុសខ្លួន                                                   ព្រោះតែកូនស្ងួនទាំងស្រីប្រុស។

ខ្ញុំសូមផ្ដែផ្ដាំចាំអោយច្បាស់                                           នូវធម៌ត្រៃលក្ខណ៍ជាវិន័យ

អនិច្ចំមិនទៀងរៀងរាល់ថ្ងៃ                                            ទុក្ខអ្វីៗទុក្ខឥតស្បើយ។

អនត្តាប្រែថាមិនមែនខ្លួន                                              ពិតជាមិនមែនខ្លួនយើងឡើយ

បើរបស់ខ្លួនឃាត់បានហើយ                                          ម្ដេចឡើយមិនស្ដាប់បង្គាប់យើង។

ថាតែប៉ុណ្ណោះបាត់ស្មារតី                                             ធាតុក្ដៅចេញផុតដល់ចុងជើង

ឯកូនប្រុសស្រីឆោឡោឡើង                                         ឪពុកម្ដាយយើងគាត់ស្លាប់ហើយ។

ស្ដាយអើយសែនស្ដាយគាត់ស្លាប់ទៅ                               កូនចៅមិនទាន់បានដឹងគុណ

មាតាបិតាមានគុណធ្ងន់                                              រកអ្វីប្រៀបផ្ទឹម ស្មើពុំបាន។​

នេះៗកូនចៅជួបជុំគ្នា                                                កូនសូមវន្ទាលាទោសហើយ

កាលលោកនៅរស់ខ្ញុំកន្ដើយ                                         ពោលពាក្យសំដីមិនសមរម្យ។

អញ្ជើញងួតទឹកណាអ្នកម្ដាយ                                        កូនសំអាតកាយដោយដៃខ្លួន

ឡើងព្រះស្ថានបានសមសួន                                        កូនសូមធ្វើទានជួនទៅអ្នក។

មានភ្លេងពិណពាទ្យដូរ្យតន្ដ្រី                                         សាដកសង្ឃាដីនិងភេសជ្ជៈ

បង្អែមចង្អាបលើកឡើងដាក់                                       ចំពោះព្រះភក្ដ្រព្រះសង្ឃត្រៀបត្រា។

នេះហើយថាអ្នកចេះធ្វើបុណ្យ                                         តបគុណមាតានិងបិតា

មាននំចំណីម្ហូបអាហារ                                                 ជួនគាត់ពិសាទាន់នៅរស់។

ឥឡូវគាត់ស្លាប់បាត់ហើយ                                              កូនចៅខាងក្រោយធ្វើផ្ញើទៅ

មិនដឹងកន្លែងដែលគាត់នៅ                                              មិនដឹងថាដល់ឬមិនដល់។

ឥឡូវនេះខ្ញុំខុសហើយ                                                   បងប្អូនខាងក្រោយកុំងឿងឆ្ងល់

មា្ដយឪពុកនៅរស់ត្រូវផ្ដល់                                              នេះជាកុសលយើងឃើញពិត។

ខ្ញុំនេះជាកូនអកតញ្ញូ                                                     តស៊ូត្រាម្ដាយអស់ជីវិត

កាលគាត់នៅរស់ខ្ញុំឥតគិត                                               ញាតិមិត្តកុំយកតម្រាប់ខ្ញុំ។​

 *******

ស្មូតដោយលោកយាយពាន់ នៅវត្តស្លាត ឃុំស្វាយចេក ស្រុកអង្គរធំ ខេត្តសៀមរាប។​

តំណភ្ជាប់ បណ្ដាញពត៌មានវប្បធម៌ខ្មែរ

ច្បាប់ស្រី

 

 ​​​​​​​​​                                                  ច្បាប់ស្រី

ម៉ុន-មៃ រៀបរៀង

បទភុជង្គលីលា

១.នេះបទកំណត់ចងជា                    ​ភូជង្គលីលា                        ចងជាច្បាប់ស្រី។
កាលនាងអិរន្ទវតី                            ចរចាកតាមប្តី                      គឺបុណ្ណកយក្សា។
នាងវឹមលាជាមាតា                          បើកបន្ទូលថា                      ហៃកូនពិសី ។
នាងនឹងត្រាច់ត្រង់តាមប្តី                    ចេញចាកអំពី                      ពិភពនាគនេះ ។
៥.ទៅឋានមនុស្សលោកនាយអះ         ​​​​​ ចូរនាងចាំចេះ                      បំរើស្វាមី ។
ធ្វើវត្តប្រត្តិបត្តិប្រក្រតី                        កុំអោយស្វាមី                       អាក់អន់ចិន្តា ។
នាងអើយគំដែងក្រឡា                      ជាម្ចាស់សិរសា                    កូនកុំមាក់ងាយ។
ហៃកូនស្រីស្ងួនមាសម្តាយ                  ក្រណាស់នាងអាយ                តាមដោយច្បាប់ស្រី។
ក្រមួយមិនបានសំដី                         ពាក្យទន់តិចនៃ                     អោយញាតិចូលចិត្ត។
១០.ក្រមួយមិនចេះរិះគិត                    ឃើញញាតិឆ្ងាយជិត              ហៅឡើងឆីស្លា។
ទោះមានមិនមានក្តីណា                     ពាក្យផ្អែមចរចារ                    ទើបគេស្រលាញ់
កុំជួចិត្តស្មូរកំណាញ់                          មិនមានអស់អញ                   នឹងញាតិសន្តាន។
កើតយសរបស់ផងបាន                      កើតសុខក្សេមក្សាន្ត                ពីព្រោះកូនស្រី។
ទោះនឹងនិយាយស្រដី                       ការកេរ្តិ៍ជាស្រ្តី                     កុំស្តីឡេះលាស់។    ១៥.ថាលេងដូចក្មេងញ៉េះញ៉ោះ             ឃើញប្រុសកំលោះ                 សសៀរចូរជិត។
សើចព្រៀងបញ្ឆៀងមិនគិត                  ប្រុសព្រើលបានចិត្ត                 ទាហានដោយសារ។
ហៅស្រីអប្រិយឥតការ                       ឥតមានឥរិយា                       មារយាទក្នុងខ្លួន។
សើវ៉ើពុំធ្វើនឹងនួន                             ស្រដីមិនមួន                         មិនមានអៀនអន់។
ឃើញគេបៀតបែរគយគន់                   សើចសួរចំអន់                       ចំអកអោយប្រុស។
២០.ហៅស្រីអប្រិយទុរយស                មិនខ្លាចខ្លួនខុស                      មារយាទក្រិត្យក្រម។
ធ្វើការអង្គុយច្រឡំ                            នឹងសមពុំសម                       ថាឯងជាស្រី ។
មិនកោដមិនខ្លាចចិត្តប្តី                       អោយប្រុសដទៃ                     មាក់ងាយប្តីណា។
ហៅស្រីឥតលក្ខណា                        ឥតមានកិរិយា                       មារយាទពុំសម។
ធ្វើការផងណាប្រើខំ                          ទោះត្បាញចាក់ដំ                   នាងខំអោយហើយ។

 

 ចុចទីនេះដើម្បីអានបន្ដ

ច្បាប់ប្រុស

 

ច្បាប់ប្រុស

បណ្ឌិត មៃ រៀបរៀង

បទព្រហ្មគិតិ

 

​​​​​​​​​​​​                        ១.នេះបទព្រហ្មគីតិ                               ពីព្រេងព្រឹទ្ធទុកទូន្មាន

                        ចែងចងជានិទាន                                  ទុកគ្រាន់មើលជាច្បាប់ថ្មី។

                        ឲ្យអស់កូនចៅក្រោយ                             ស្ដាប់កុំឲ្យភ្លេចស្មារតី

                        ប្រដៅទាំងប្រុសស្រី                               យកទុកខ្លួនគ្រប់អាត្មា។

                        ធម្មតាកើតជាមនុស្ស                             ទោះស្រីប្រុសក្រណាស់ណា

                        ក្រគិតក្នុងចិន្ដា                                      ឲ្យបានដឹងសមនិងគួរ។

                        នឹងអស់ញាតិសន្ដាន                               សោះគេមានពាក្យថាជួ

                        កុំឆ្មើងកុំតែងតួ                                      ធ្វើកំប៉ោងកុំពាក្យធំ។

                        ៥.នឹងដើរដូចភុជង្គ                                 ឲ្យឱនអង្គអាចបារម្ភ

                        ឲ្យត្រូវនឹងច្បាប់ក្រម                                គួរប្រតិបត្តិកុំឲ្យឆ្គង។

                        រៀនបទរៀនបាទចាស៎                             កុំច្រឡាសលើរៀមច្បង

                        ស្រដីនឹងអ្នកផង                                     ពាក្យឲ្យគួរកុំឯងវ៉ី។

                        អឺអើអញដាច់សាច់                                  ឆ្គងពាក្យគេស្រដី

                        ដើមដៀលឲ្យអប្រិយ                                ស្រដីថាកូនអត់ពូជ។

                        ចាស់ទុំមិនប្រដៅ                                    ជេរកូនចៅទើបវាខូច

                        គេថាកូនឥតពូជ                                     មិនដឹងច្បាប់នឹងចាស់ទុំ។

                        គេដៀលដល់ម៉ែឪ                                   កេរ្តិ៍អាស្រូវស្អុយរហ៊ុំ

                        គេស្ដីដើមជៀវជុំ                                   ជំនៀលនោះដល់មកចាស់។

                        ចុចទីនេះដើម្បីអានបន្ដ

ច្បាប់ត្រីនេតិ

 

                                          ច្បាប់ត្រីនេតិ

បទកាកគតិ

១.បពិមហារាជ               ទ្រើសទ្រង់អំណាច                   អញ្ចើញស្ដេចស្ដាប់

ទំនឹមទំនង                     នេះហោងជាច្បាប់                   ទុកជាសណ្ដាប់

                                 នៃនរជនជាតិ។

នរូអ្នកណា                     នឹងចូលទៅជា                        វររាជមាន្យ

សេនាមន្ដ្រី                      កវីជាអាទិ៍                            រៀនច្បាប់ជាខ្នាត

                                 តែទុករៀងទៅ។

បម្រើព្រះបាទ                  ព្រះបរមនាថ                         អធិរាជចមចៅ

ឱយសមឱយល្មម              នឹងក្សត្រានៅ                         ឱយឡើងគាល់ហ្វៅ

                                  អ្នកជាអម្ចាស់។​

មួយនោះព្រះអង្គ               ក្រក្សាទ្រើងទ្រង់                      គ្រងផ្ទៃក្រោមក្រាស់

គួរមានមនោរម្យ                សុខសមសោមន្ស                   រៀនឱយច្បាស់ណាស់

                                  ត្រង់ច្បាប់នេះណា។

 ៥.អស់មុខមន្ដ្រី                ដោយព្រះបាលី                       នាសតិរាជា

បើមុខមន្ដ្រី                      ពុំពិចារណា                           នឹងក្សិណក្សាត្រា

ពុំលែងឡើងហោង។

ត្បិតមុខមន្ដ្រី                  សេនាបតី                               ពុំដោយកន្លង

លោកោចង់បាន              បំពានរាស្ដ្រផង                         រាស្ដ្ររឹងក្ដៅហោង

                                 អង្គឥតអាស្រ័យ។​

រាស្ដ្រដូចមច្ឆា                  មន្ដីសេនា                              ដូចអង្គានៃ

បើប្រើជាក្ដៅ                   ក្រៃក្រៅវិសៅ                         រាស្ដ្ររឹងកើតភ័យ

                                 អង្គឥតពំនាក់។

មន្ដ្រីយោធា                    បីដូចព្យគ្ឃា                           និងពស់ពព្លាក់

រីអស់មន្ដ្រីផង                  ចរចូលនឹងពឹងពាក់                   ក្សិណប្រែជាយក្ខ

                                 យង់ឥតករុណា។

មួយ កុបុត្តំ                    នាសតិធនំ                            បទបន្លែថា

បើមានកូនកាច                កំណាចហើយណា                   សឹងវិនាសប្រា-

                                 កដគឺសន្ដាន។​

  ចុចទីនេះដើម្បីអានត

ច្បាប់វិធូរបណ្ឌិត

 

                                             ច្បាប់វិធូរបណ្ឌិត

បទព្រហ្មគីតិ

 

១.ព្រះខាន់ហើយឥតស្រោម                                           នាផ្ទៃក្រោមឥតមន្ដ្រី

ក្សត្រិយ៍ពុំចេះគម្ពីរ                                                      ស្រីឥតគម្ដែងក្រឡា។

កើតជាបុត្រក្សត្រិយ៍                                                    ពុំប្រយ័ត្នរៀនសាស្ដ្រា

ពុំរៀនពិចារណា                                                        ពុំដឹងក្រឯទុក្ខរាស្ដ្រ។

ពុំតម្ដើងពាក្យពិត                                                        បញ្ចវិធសីលវិនាស

យកគលាយកក្បាស                                                    ពុំយកមាសលាយនឹងប្រាក់។

ប្រើត្រាប់ឯត្រាជូ                                                         កុំបង់ផ្លូវដោយតម្រាស់

កុំជិះរទេះចាស់                                                           បាចខ្សាច់កំបុតត្បូង។

៥.ជាក្សត្រិយ៍ពុំរៀនធម៌                                                  ពុំដោះសាជម្ងឺទ្រូង

រាស្ដ្រទាសនឹងចំកោង                                                    អាន់ចិត្តខឹងសត្វចោមរោម។

នឹងកើតក្ដៅក្រហាយ                                                    ទុក្ខអន្ដរាយភពផ្ទៃក្រោម

រាស្ដ្រផងនឹងខឹងចោម                                                   ជ្រោមខ្ចាត់ខ្ចាយទីទៃណា។

រីមិត្រសង្សារស្នេហ៍                                                      កុំបីប្រែកែពាក្យថា

ស្រលាញ់នូវសត្យា                                                      កុំបីស្អប់ឱយសាមាន្យ។

អ្នកកាត់សរពើក្ដី                                                          សឹងអប្រិយរំជូលប្រាណ

កើតទោសអាត្មាមាន                                                     គំនូរខុសជាអសារ។

ទោះឆ្លងព្រះគង្គា                                                         សាត់អាត្មាកណ្ដាលវាល

ពារសឹកដេញប្រហារ                                                    រត់ចេញទៅប្រទះខ្លា។

១០.ប្រទះទាំងទាកឈ្លើង                                               សឹងជាប់ឡើងខាំអាត្មា

ចំរូងច្រូងបន្លា                                                            ជាប់ដោយជើងជាន់ដិតដី។

ខ្មោចរក្សាគ្រិះស្ថាន                                                     ទោសនឹងមានភូមិលំនៅ

ឋិតខ្វែងប្រែក្ដាត់ក្ដៅ                                                    សឹងហ្មងសៅធ្វើទោសយើង។

ទាំងនាយពុំរក្សា                                                         បៀនបិណ្ឌាកុំឱយថ្កើង

អស់ញាតិពុំបន្ទើង                                                      សឹងរត់ចៀសចេញទៅឆ្ងាយ។

ពឹងថ្នោលៗសោត់បាត់                                                 ទូកពំនា់ភ្លូកព្រាត់ព្រាយ

ពឹងបុណ្យបាបកំចាយ                                                  សាត់គឃ្លាយដោយខ្យល់នាំ។

កុំឱយចង្វាចឹក                                                          សូវចុះទឹកក្រពើខាំ

អភ័ព្វនៅសាំទាំ                                                         ជាទុក្ខសៅនៅស្លេកស្លក់។

ចុចទីនេះដើម្បីអានបន្ដ«ច្បាប់វិធូរបណ្ឌិត»

តាមដាន

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,752 other followers