ឆ្នាំថ្មីកម្មខ្ញុំ


ដោយភិក្ខុយន់សុធា/Sothea Yon/พระสุเธีย สุวณฺณเถโร

violence
ខ្ទមស្បូវកំសត់មួយខ្នងដាច់ស្រយាល់ពីផ្ទះផងគ្នានៃភូមិមួយនៅមិនឆ្ងាយពីប្រាសាទអង្គរវត្ដប៉ុន្មានមានក្មេងចំនួន៤ នាក់ និងជីដូនម្នាក់អាយុជាង ៧០ឆ្នាំកំពុងស្វិតស្វាញដៃជើងក្នុងកិច្ចការដំណាំរបស់ខ្លួន។
កូនប្រុសច្បងអាយុ ១៥ ឆ្នាំនាមប្រាកដថាវាសនាជាអ្នកទទួលភារកិច្ចធ្ងន់ស្រាលគ្រប់យ៉ាងក្រោយពីឪពុកម្ដាយចែកឋានទៅ។ដើម្បីជីដូននិងប្អូន ៗ ជាទីស្រលាញ់បានសុខសាន្ដវាសនាមិនរើសអើងនឹងការងារអ្វីទាំងអស់ ដោយគេសំគាល់ថាការងារឲ្យលុយ ៗ ឲ្យនូវបាយនិងអាយុជីវិតរបស់ជីដូននិងប្អូន ៗ របស់គេ។
មុនចូលឆ្នាំថ្មីប្រហែលជាពីរថ្ងៃ មានបុរសមា្នក់នាមមិនប្រាដកបានប្រាប់ឲ្យវាសនាទៅយកកញ្ចប់ឥវ៉ាន់អាថកំបាំងនៅមាត់ផ្លូវជិតឡានមួយ។កំពុងតែដើរឆ្ពោះទៅកាន់កញ្ចប់ឥវ៉ាន់នោះ វាសនាគិតក្នុងចិត្ដចំពោះថ្លៃឈ្លួលថា៖
“ល្ងាចនេះ លោកយាយ និងអាអូន ៗ នឹងបានបាយហូបឆ្ងាញ់ជាមិនខាន”។
នៅពេលដែលវាសនាលីកញ្ចប់ឆ្ងាយពីឡានប្រហែលជា១០០ម៉ែត្រ មានសំលេងបន្លឺឡើងថា៖
ចោរ ! ចាប់ចោរ ! ជួយផង !។
វាសនាមិនចំណាប់អារម្មណ៍សំលេងទាំងនោះទោះបីឃើញ និងលឺក៏ដោយគេគិតថាប្រហែលជាពុំមែនគេ គ្រាន់តែគេងាក់ក្រោយបន្ដិចស្រាប់តែកណ្ដាប់ដៃជើងពាល់ត្រូវខ្លួនប្រាណរបស់គេយ៉ាងដំណំ។គេមានអារម្មណ៍ហាក់ដូចជាឈឺដោយសំលេងស្រែកថា អូយ !!! ម្ដេចមកវាយខ្ញុំ?
“អាចោរ ! ក្មេងសោះ ហ៊ានលួចគេផង”ម្ចាស់កញ្ចប់និងអ្នកជិតខាងបន្លឺសំលេងឡើង មួយអន្លើដោយការវាយដំ ជេរស្ដីបន្ទោស។
វាសនាទើបដឹងខ្លួនថា គេគឺជាចោរពុំមែនអ្នកដទៃឡើយខុសចិត្ដចំពោះបុរសម្នាក់ដែលកុហក់គេ។ស្ថិតក្នុងស្ថានការណ៍បែបនោះទោះបីខំព្យាយាមពន្យល់អ្នកទាំងនោះក៏ឥតប្រយោជន៍ទើបគេទ្រាំទទួលយកនូវកម្មលិខិតនោះទាំងក្ដីឈឺចាប់។មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះខ្លួនគេត្រូវចាប់ឡើងបុស្ដិ។
ក្រោយពីអាជ្ញាធរកត់ត្រានូវហេតុការណ៍សំនុំបែបបទ ហើយ វាសនាសុំត្រលប់ទៅកាន់ខ្ទមរបស់គេ តែត្រូវហាមឃាត់ដោយប៉ូលីសព្រោះអាការៈរបស់គេពេលនេះធ្ងន់ធ្ងរណាស់ ជាំពេញខ្លួន មាត់ត្រូវហើមថ្ងាសត្រូវបែកហូរឈាមនិងភ្នែកជាំ។គេត្រូវសំរាកក្នុងប៉ុស្ដិមួយយប់ដើម្បីបឋមព្យាបាល។
ក្នុងខណៈពេលសម្រាក់នោះ គេនឹកដល់បណ្ដាំលោកឪពុកអ្នកម្ដាយថា៖ “បើអត់ពីពុកនិងម៉ែ កូនត្រូវមើលថែលោកយាយនិងប្អូន ៗ ឲ្យបានល្អផង”។រំពេចនោះគេនឹកដល់លោកយាយនិងប្អូន ៗ របស់គេ “ លោកយាយបានអីពិសារហើយនៅ ចុះ អាអូន ៗ ”។ការពិត គេដឹងស្រាប់ហើយថា ក្នុងខ្ទមគ្មានអ្វីទេ។គេរកព្រឹកដើម្បីល្ងាច។ដូច្នេះជីដូននិងប្អូនរបស់គេត្រូវដេកអ់តបាយមួយយប់។

គេគិតថាលុយដែលគេរកបានថ្ងៃមុនដោយកំលាំងញើសឈាម នឹងជួនលោកយាយកាត់សំលៀកបំពាក់ថ្មីឲ្យប្អូន ៗ ទៅលេងវត្ដក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះនិងបង្សុកុលឲ្យពុកម៉ែ តែពេលនេះ លុយទាំងនោះត្រូវអស់ពីហោប៉ៅព្រោះត្រូវគេចោទថា លុយទាំងនេះកើតឡើងពីការលួចឆ្មក់ បោកប្រាសគេ។

ព្រឹកឡើង វាសនាដើរសំដៅទៅកាន់ខ្ទមកំសត់ដោយអាការៈយ៉ាងទារុណទុរាបំផុត។លោកយាយរបស់គេអង្គុយមាត់ជណ្ដើរពេញមួយយប់ដើម្បីរង់ចាំគេដោយទឹកមុខស្លេកស្លាំងព្រោះអត់ងងុយនិងអត់បាយផង ចំណែកឯប្អូន ៗ របស់គេទាររករបស់ស៊ី។
វាសនាបានត្រឹមតែបង្ហូរទឹកភ្នែក លាក់នូវភាពឈឺចាប់និងរឿងរាងដែលកកើតឡើងក្នុងខ្លួនមិនឲ្យជីដូននិងប្អូនដឹង។

About SOTHEA YON

Siem Reap Province, Cambodia Education: BA: Public Administration MA: Buddhist studies Like: Humanitirian work Research Tel: +85516401645 Email: sesimereap@gmail.com https://www.facebook.com/sothea.yon

Posted on ខែ​មេសា 15, 2014, in ការអប់រំ, ជីវិតតាមទស្សនៈព្រះធម៌, អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ. Bookmark the permalink. បញ្ចេញមតិ.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: