បុរាណសុភាសិត


 

បុរាណសុភាសិត

ដោយវិទ្យាស្ថាន ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ

វិស័យចិត្តល្អនឹងក្រខ្លួន                   មើលក្បួនលំអានបុរាណប្រាម
ការខុសចោលទៅការត្រូវតាម           ឯតាមគួរកាត់រំលត់ខ្លះ ។
កុំទៅបណ្ដោយឲ្យវាឆេះ                 ក្រែងទាល់ចំណេះលត់មិនឈ្នះ
នឹងបង់របស់អស់តបះ                   កាន់មានៈគង់មនុស្សគេនិន្ទា ។
គិតអ្វីឲ្យវែងកុំបែងខ្លី                      វិស័យចង់ស្រីមើលឫកពា
ផ្គាប់ស្ដេចតោងមើលព្រះទ័យា          ផ្គាប់រាស្រ្តដូចគ្នាតោងមើលចិត្ត ។
ភ្ញៀវមកតោងមើលអាការចេញ          ពោលពាក្យម្ដេចមិញគង់ឃើញពិត
ពាក្យស្លែងរែងស្លូតជួនជាមិត្រ           ពាក្យពិតជួនពាលមមាលវិញ ។
ពាក្យលេងជួនឡកលប្រាជ្ញា             ពាក្យព្រាងមុសាការគេដេញ
អួតខ្លួនតោងឃ្លាតពីខ្លៅចេញ            ស្រឡាញ់តោងថ្នមលោមមើលចិត្ត ។
គេលើកកុំឡើងទៅតាមយស            ឡើងខ្ពស់មើលទាបរក្សាមិត្រ
ដើរមុខទុកក្រោយកុំឲ្យជិត               លោកប្រែតោងប្រព្រឹត្តចិត្តកុំប្រែ ។
កាន់ប្រាជ្ញកុំប្របសម្របតាម             ហួសហើយកុំហាមឲ្យតាមកែ
បទខ្លីតោងវៀរវៀសបែរ                  រៀនស្នេហ៍តោងស្និទ្ធចិត្តឲ្យស្ងួន ។
ប្រាក់មានលើកឲ្យគេខ្ចីទៅ               ចំណេះចេះនៅតែក្នុងក្បួន
ប្រពន្ធនៅឆ្ងាយអំពីខ្លួន                   ដល់ជួនត្រូវការរអារចិត្ត ។
ចេះច្រើនលំបាកយ៉ាតនឹងគេច          ចេះតិចព្រួយប្រាណរំខានគិត
ល្ងង់ល្ងើប្រើការដូចងងឹត                 ឥតបើគិតមិនកើតការនោះបាន ។
តាំងខ្លួនតោងឃ្លាតពីខ្លៅចេញ           វែងណាស់លលេញហួសប្រមាណ
លក់ដូរមើលដើមឲ្យដឹងដាន             គិតអានសឹមធ្វើតាមប្រាជ្ញា ។
ទូកលឿនជិះលុបអុំឲ្យលិច              ត្បូងពេជ្ររឹងម្ដេចគង់ប្រេះឆា
ទីស្ងាត់ប្រយ័ត្នចេញវាចា                 គិតអាថ៌ឯណាកុំអាងជិត ។
ភ្លាត់មាត់មិនទប់កំពប់ប្រាក់               ភ្លាត់ជើង ៗ បាក់មានថ្នាំបិទ
ភ្លាត់ការគង់កែបំបែរគិត                   ភ្លាត់ចិត្តគង់ចាប់ទៅតាមចេះ ។
យល់ញាតិឃ្លាតច្បាប់ចាប់រវាត          យល់ការគង់ឃ្លាតឃ្លៀងចំណេះ
ដំរីជើងបួនគង់ភ្លាត់អេះ                    អ្នកប្រាជ្ញដែលចេះគង់ភ្លាត់ខ្លះ ។
ចាប់ត្រីដៃពីរតម្រាហាម                   ចាក់អង្ករយកអង្កាមហាមមិនឈ្នះ
អុំទូកឡើងភ្នំខំមានៈ                       បង់ព្រះទៅសំពះឯបាយាប ។
ស្លៀកសសាងព្រឹតចិត្តនៅខ្មៅ            ចោលប្រាជ្ញតាមខ្លៅចង់ចៀសបាប
លូកវែកឲ្យដឹងរសប្រៃសាប               យកខ្សាច់មកគាបបានប្រេងឬ ។
ឫស្សីធ្វើក្លាក់ដាក់គ្មានថ្នាំង                គងស្គររគាំងវាយមិនឮ
សុរិយាមិនយកជាពន្លឺ                     កាន់ជឿអំពិលអំពែកសត្វ ។
ចងអ្វីមិនខ្ជាប់ស្មើសង្សារ                  ការអ្វីមិនស្មើការប្រតិបត្តិ
ស្ងាត់អ្វីមិនស្មើចិត្តដែលស្ងាត់            កាចអ្វីមិនស្មើជនពាលា ។
រោគអ្វីមិនស្មើឃ្លាន                        ទានអ្វីមិនស្មើទានទេសនា
មានអ្វីមិនស្មើមានប្រាជ្ញា                  ជាអ្វីមិនស្មើចិត្តជាបុណ្យ ។
រហ័សអ្វីមិនស្មើចិត្តដែលនឹក              មុតអ្វីមិនស្មើទឹកហូរជោរជន់
ធ្ងន់អ្វីមិនស្មើព្រះគុណធ្ងន់                ធន់អ្វីមិនស្មើប្រពន្ធប្រើ ។
មើលមេឃតោងមើលទៅទេវតា          ចូលព្រៃព្រឹក្សាតោងមើលលើ
យកមិត្រមើលចិត្តឲ្យស្មោះស្នើ           យកក្លើតោងមើលឲ្យសមប្រាណ ។
ធ្វើស្រែចំការឲ្យមើលស្មៅ                 ទុកដាក់កូនចៅមើលសន្ដាន
ធ្វើទីលំនៅមើលភូមិឋាន                  បរិភោគប្រមាណមើលអាហារ ។
ដាវ មុត ៗ មែននៅក្នុងស្រោម ។​

 

 

About SOTHEA YON

Siem Reap Province, Cambodia Education: BA: Public Administration MA: Buddhist studies Like: Humanitirian work Research Tel: +85516401645 Email: sesimereap@gmail.com https://www.facebook.com/sothea.yon

Posted on ខែ​ឧសភា 28, 2011, in ច្បាប់ក្រម, សុភាសិតខ្មែរ. Bookmark the permalink. បញ្ចេញមតិ.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: