>២០.មគ្គវគ្គ


>

២០. មគ្គវគ្គ
២៧៣.         មគ្គានដ្ឋង្គិកោ សេដ្ឋោ,             សច្ចានំ ចតុរោ បទា;
វិរាគោ សេដ្ឋោ ធម្មានំ,              ទ្វិបទានញ្ច ចក្ខុមា។
ផ្លូវមានអង្គ៨ ប្រសើរជាងផ្លូវទាំងឡាយ បទ៤ គឺអរិយសច្ចប្រសើរជាងសច្ចៈទាំងឡាយ វិរាគធម៌ប្រសើរជាងធម៌ទាំងឡាយ ម្យ៉ាងទៀត ព្រះតថាគតមានចក្ខុ ប្រសើរជាងសត្វទ្វេបាទ ទាំងឡាយ។
២៧៤.            ឯសេវ មគ្គោ នត្ថញ្ញោ,               ទស្សនស្ស វិសុទ្ធិយា;
ឯតញ្ហិ តុម្ហេ បដិបជ្ជថ,              មារស្សេតំ បមោហនំ។
ផ្លូវនេះឯង ប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីសេចក្ដីបរិសុទ្ធនៃទស្សនៈ ផ្លូវដទៃមិនមានទេ ព្រោះហេតុនោះ អ្នកទាំងឡាយ ចូរដើរទៅកាន់ផ្លូវនោះ ផ្លូវនេះជាផ្លូវញ៉ាំមារអោយវង្វេង។
២៧៥.             ឯតញ្ហិ តុម្ហេ បដិបន្នា,                ទុក្ខស្សន្តំ ករិស្សថ;
អក្ខាតោ វោ មយា មគ្គោ,         អញ្ញាយ សល្លសន្ថនំ ។
អ្នកទាំងឡាយដើរទៅកាន់ផ្លូវនេះហើយ អាចនឹងធ្វើអោយផុតទុក្ខបាន ផ្លូវនេះហើយ ដែលតថាគតថាជាផ្លូវកំចាត់បង់កូនសរ ប្រាប់អ្នកទាំងឡាយ។
២៧៦.            តុម្ហេហិ កិច្ចមាតប្បំ,                 អក្ខាតារោ តថាគតា;
បដិបន្នា បមោក្ខន្តិ,                  ឈាយិនោ មារពន្ធនា។
សេចក្ដីព្យាយាមញ៉ាំងកិលេសអោយក្ដៅសព្វ អ្នកទាំងឡាយគប្បីធ្វើ ព្រះតថាគតទាំងឡាយគ្រាន់តែជាអ្នកប្រាប់ ជនទាំងឡាយមានការពិនិត្យ បើបានដើរទៅហើយ នឹងរួចចាកចំណងរបស់មារបាន។
២៧៧.           សព្វេ សង្ខារា អនិច្ចាតិ,             យទា បញ្ញាយ បស្សតិ;
អថ និព្ពិន្ទតិ ទុក្ខេ,                    ឯស មគ្គោ វិសុទ្ធិយា។
កាលណាបុគ្គលយល់ឃើញដោយប្រាជ្ញាថា សង្ខារទាំងពួងមិនទៀង ដូច្នេះ កាលណោះ រមែងនឿយណាយ ក្នុងសេចក្ដីទុក្ខ នេះជាផ្លូវនៃសេចក្ដីបរិសុទ្ធ។
២៧៨.           សព្វេ សង្ខារា ទុក្ខាតិ,              យទា បញ្ញាយ បស្សតិ;
អថ និព្ពិន្ទតិ ទុក្ខេ,                    ឯស មគ្គោ វិសុទ្ធិយា។
កាលណា បុគ្គលយល់ឃើញដោយប្រាជ្ញាថា សង្ខារទាំងពួងនាំមកនូវសេចក្ដីទុក្ខដូច្នេះ កាលណោះ រមែងនឿយណាយ ក្នុងសេចក្ដីទុក្ខ នេះជាផ្លូវនៃសេចក្ដីបរិសុទ្ធ។
២៧៩.            សព្វេ ធម្មា អនត្តាតិ,                 យទា បញ្ញាយ បស្សតិ;
អថ និព្ពិន្ទតិ ទុក្ខេ,                    ឯស មគ្គោ វិសុទ្ធិយា។
កាលណា បុគ្គលយល់ឃើញដោយប្រាជ្ញាថា សង្ខារទាំងពួងមិនមែនជារបស់ខ្លួនដូច្នេះ កាលណោះ រមែងនឿយណាយ ក្នុងសេចក្ដីទុក្ខ នេះជាផ្លូវនៃសេចក្ដីបរិសុទ្ធ។
២៨០.             ឧដ្ឋានកាលម្ហិ អនុដ្ឋហានោ, យុវា ពលី អាលសិយំ ឧបេតោ;
សំសន្នសង្កប្បមនោ កុសីតោ, បញ្ញាយ មគ្គំ អលសោ ន វិន្ទតិ។
បុគ្គលនៅកំឡោះមានកំលាំង ទាស់តែប្រកមដោយសេចក្ដីខ្ជិលច្រអូស មិនប្រឹងប្រែង ក្នុងកាលដែលគួរប្រឹងប្រែង មានសេចក្ដីត្រិះរិះក្នុងចិត្ត លិចចុះ ក្នុងអកុសលវិតក្កៈ ជាមនុស្សខ្ជិល បុគ្គលខ្ជិលនោះរមែងមិនបានផ្លូវបញ្ញាឡើយ។
២៨១.            វាចានុរក្ខី មនសា សុសំវុតោ, កាយេន ច អកុសលំ ន កយិរា;
ឯតេ តយោ កម្មបថេ វិសោធយេ, អារាធយេ មគ្គមិសិប្បវេទិតំ។
បុគ្គលគប្បីជាអ្នករក្សាវាចា សង្រួមអោយល្អ ដោយមិត្ត ទាំងមិនគប្បីធ្វើអកុសលដោយកាយ បុគ្គលគប្បីជំរះកម្មបទទាំង៣ នេះ នឹងគប្បីត្រេតអរចំពោះមគ្គ ដែលលោកអ្នកស្វែងរកគុណ ដ៏ល្អ សំដែងទុកហើយ។
២៨២.             យោគា វេ ជាយតី ភូរិ,               អយោគា ភូរិសង្ខយោ;
ឯតំ ទ្វេធាបថំ ញត្វា,                 ភវាយ វិភវាយ ច;
តថាត្តានំ និវេសេយ្យ,               យថា ភូរិ បវឌ្ឍតិ។
ប្រាជ្ញារមែងកើតអំពីការប្រកប សេចក្ដីវិនាសប្រាជ្ញា រមែងកើតអំពីការមិនប្រកប អ្នកមានប្រាជ្ញាដឹងការប្រកប និងការមិនប្រកប ទាំពីរនេះថា ជាគន្លងនៃសេចក្ដីចំរើន និងសេចក្ដីវិនាសហើយ ប្រាជ្ញាចំរើនឡើយដោយប្រការណា គួរដំកល់ខ្លួនទុក ដោយប្រការនោះ។
២៨៣.           វនំ ឆិន្ទថ មា រុក្ខំ,                      វនតោ ជាយតិ ភយំ;
ឆេត្វា វនញ្ច វនថញ្ច,                 និព្វនា ហោថ ភិក្ខវោ។
អ្នកទាំងឡាយចូរកាត់កិលេសដូចជាព្រៃចេញ ចូរកំចាត់ដើមឈើ ព្រោះភ័យកើតអំពីកិលេស ដូចជាព្រៃ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អ្នកទាំងឡាយ ចូរកាត់កិលេសដូចជាព្រៃឈើផង កិលេសដូចជាដើមឈើដុះក្នុងព្រៃផង។
២៨៤.             យាវ ញ្ហិ វនថោ ន ឆិជ្ជតិ,           អណុមត្តោបិ នរស្ស នារិសុ;
បដិពទ្ធមនោវ តាវ សោ,           វច្ឆោ ខីរបកោវ មាតរិ។
ចូរជាអ្នកកុំមានកិលេស ដូចជាព្រៃឡើយ ព្រោះថាកិលេសដូចជាព្រៃឈើដុះក្នុងព្រៃរបស់នរជន សូម្បីមានប្រមាណតិចក៏ដោយ បើកាត់មិនដាច់កក្នុងពួកនារីដរាបណា នរជននោះឯង តែងមានចិត្តចំពោះក្នុងពួកនារី ដូមកូនគោនៅក្នុងបៅដោះ ដែលមានចិត្តជាប់នៅនឹងមេ ដរាបនោះ។
២៨៥.             ឧច្ឆិន្ទ សិនេហមត្តនោ               កុមុទំ សារទិកំវ បាណិនា;
សន្តិមគ្គមេវ ព្រូហយ,               និព្វានំ សុគតេន ទេសិតំ។
អ្នកចូរដកសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ខ្លួនចេញ ដូចបុគ្គល ដកផ្កាកុមុខ ដែលកើតក្នុងសរទកាលដោយដៃ អ្នកចូរបណ្ដុះនូវផ្លូវសន្ដិភាពតែម្យ៉ាង ព្រះនិព្វាន ព្រះសុគតសំដែងទុកហើយ។
២៨៦.             ឥធ វស្សំ វសិស្សាមិ,                 ឥធ ហេមន្តគិម្ហិសុ;
ឥតិ ពាលោ វិចិន្តេតិ,                 អន្តរាយំ ន ពុជ្ឈតិ។
អញនឹងនៅក្នុងទីនេះអស់វស្សានរដូវ អញនឹងនៅក្នុងទីនេះក្នុងហេមន្ដរដូវនិងគិម្ហរដូវ ជនពាល រមែងគិតខុសដូច្នេះ តែងមិនដឹងច្បាស់សេចក្ដីអន្ដរាយឡើយ។
២៨៧.            តំ បុត្តបសុសម្មត្តំ,                     ព្យាសត្តមនសំ នរំ;
សុត្តំ គាមំ មហោឃោវ,             មច្ចុ អាទាយ គច្ឆតិ។
មច្ចុគឹសេចក្ដីស្លាប់ តែងនាំយកនរជន អ្នកស្រវឹងជ្រប់ ក្នុងកូននិងសត្វចិញ្ចឹម មានចិត្តជាប់ជំពាក់ ក្នុងអារម្មណ៍ផ្សេងៗនោះ ដូចជំនន់ទឹកធំ នាំយកអ្នកស្រុកកំពុងដេកលក់។
២៨៨.             សន្តិ បុត្តា តាណាយ,                    ន បិតា នាបិ ពន្ធវា;
អន្តកេនាធិបន្នស្ស,                  នត្ថិ ញាតីសុ តាណតា។
កាលបុគ្គលត្រូវមច្ចុសង្កត់ហើយ កូនទាំងឡាយ មិនមានដើម្បីជាទីពឹង បិតាក៏មិនមាន ទាំងផៅពង្សក៏មិនមាន ដើម្បីជាទីពឹងឡើយ
២៨៩.             ឯតមត្ថវសំ ញត្វា,                     បណ្ឌិតោ សីលសំវុតោ;
និព្វានគមនំ មគ្គំ,                      ខិប្បមេវ វិសោធយេ។
សេចក្ដីទីពឹងក្នុងញាតិទាំងឡាយក៏មិនមាន បណ្ឌិតដឹងអំណាចប្រយោជន៍នេះហើយ គួរជាអ្នកសង្រួមក្នុងសីល គួរប្រញាប់ប្រញាល់ជម្រះផ្លូវជាទីកាន់ព្រះនិពា្វនអោយ     បាន។
                                               ចប់មគ្គវគ្គ។

About SOTHEA YON

Siem Reap Province, Cambodia Education: BA: Public Administration MA: Buddhist studies Like: Humanitirian work Research Tel: +85516401645 Email: sesimereap@gmail.com https://www.facebook.com/sothea.yon

Posted on ខែ​មេសា 20, 2011, in ជីវិតតាមទស្សនៈព្រះធម៌. Bookmark the permalink. បញ្ចេញមតិ.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: