>១០.ទណ្ឌវគ្គ


>

១០. ទណ្ឌវគ្គ
១២៩.                               សព្វេ តសន្តិ ទណ្ឌស្ស,             សព្វេ ភាយន្តិ មច្ចុនោ;
អត្តានំ ឧបមំ កត្វា,                  ន ហនេយ្យ ន ឃាតយេ។
សត្វទាំងឡាយគ្រប់ប្រាណ តែងតក់ស្លុតនឹងអាជ្ញា សត្វទាំងឡាយ តែងខ្លាចចំពោះសេចក្ដីស្លាប់់់គ្រប់ៗរូប បុគ្គលគួរធ្វើខ្លួនអោយជាឧបមា ហើយមិនគួរប្រហារ ដោយខ្លួនឯង មិនគូរប្រើ គេអោយប្រហារឡើយ។
១៣០.                   សព្វេ តសន្តិ ទណ្ឌស្ស,             សព្វេសំ ជីវិតំ បិយំ;
អត្តានំ ឧបមំ កត្វា,                  ន ហនេយ្យ ន ឃាតយេ។
សត្វទាំងឡាយគ្រប់ប្រាណ តែងតក់ស្លុតនឹងអាជ្ញា (ព្រោះថា)ជីវិតជាទីស្រឡាញ់របស់សត្វទាំងពួង បុគ្គលគួរធ្វើខ្លួនអោយជាឧបមា ហើយមិនគួរប្រហារដោយខ្លួនឯង មិនគួរប្រើគេប្រហារឡើយ។
១៣១.                   សុខកាមានិ ភូតានិ,                យោ ទណ្ឌេន វិហិំសតិ;
អត្តនោ សុខមេសានោ,             បេច្ច សោ ន លភតេ សុខំ។
ជនណាស្វែងរកសេចក្ដីសុខដើម្បីខ្លួនតែបៀតបៀនសត្វទាំងឡាយ ដែលប្រាថ្នាសេចក្ដីសុខ ដោយអាជ្ញា ជននោះលះលោកនេះទៅហើយ នឹងមិនបានសេចក្ដីសុខឡើយ។
១៣២.                   សុខកាមានិ ភូតានិ,                យោ ទណ្ឌេន ន ហិំសតិ;
អត្តនោ សុខមេសានោ,             បេច្ច សោ លភតេ សុខំ។
ជនណាស្វែងរកសេចក្ដីសុខដើម្បីខ្លួន មិនបៀតបៀនសត្វទាំងឡាយ អ្នកដែលប្រាថ្នាសេចក្ដីសុខដោយអាជ្ញា ជននោះលះលោកនេះទៅហើយ រមែងបានសេចក្ដីសុខ។
១៣៣.                 មាវោច ផរុសំ កញ្ចិ,                 វុត្តា បដិវទេយ្យុ តំ;
ទុក្ខា ហិ សារម្ភកថា,              បដិទណ្ឌា ផុសេយ្យុ តំ។
អ្នកកុំនិយាយពាក្យអាក្រក់នឹងអ្នកណាមួយឡើយ ជនទាំងឡាយដែលអ្នកស្ដីថាអោយហើយ គេគប្បីស្ដីថាតបមកអ្នកវិញព្រោះថាការពោលពាក្យប្រណាំងប្រជែង ជាហេតុនាំអោយកើត  ទុក្ខ ការតស៊ូទាំងឡាយគប្បីប៉ះពាល់នូវអ្នក។
១៣៤.                   សចេ នេរេសិ អត្តានំ,                កំសោ ឧបហតោ យថា;
ឯស បត្តោសិ និព្វានំ,                សារម្ភោ តេ ន វិជ្ជតិ។
បើអ្នកធ្វើខ្លួនមិនអោយញាប់ញ័រដូចរគាំងដែលចៀរមាត់ចេញហើយ(រមែងមិនលាន់ឮសូរ)ដូច្នោះ​​ អ្នកនុ៎ះជាបុគ្គលដល់នូវព្រះនិព្វាន ការប្រណាំងប្រជែងមិនមានដល់អ្នក។
១៣៥.                   យថា ទណ្ឌេន គោបាលោ,      គាវោ បាជេតិ គោចរំ;
ឯវំ ជរា ច មច្ចុ ច,                      អាយុំ បាជេន្តិ បាណិនំ។
គង្វាលគោរមែងកៀងគោទៅកាន់ទីគោចរដោយអាជ្ញា ដូចម្ដេចមិញ ជរានិងមច្ចុតែងកៀងអាយុរបស់សត្វទាំងឡាយដូច្នោះឯង។
១៣៦.                   អថ បាបានិ កម្មានិ,                 ករំ ពាលោ ន ពុជ្ឈតិ;
សេហិ កម្មេហិ ទុម្មេធោ,          អគ្គិទឌ្ឍោវ តប្បតិ។
បុគ្គលមិនមានប្រាថ្នា កាលធ្វើអំពើអាក្រក់ រមែងមិនភ្ញាក់ខ្លួន លុះកាលជាខាងក្រោយ ទើបក្ដៅ ក្រហាយ ដោយសារកម្មរបស់ខ្លួនដូចត្រូវភ្លើងឆេះ។
១៣៧.                  យោ ទណ្ឌេន អទណ្ឌេសុ,        អប្បទុដ្ឋេសុ ទុស្សតិ;
ទសន្នមញ្ញតរំ ឋានំ,                  ខិប្បមេវ និគច្ឆតិ។
១៣៨.                   វេទនំ ផរុសំ ជានិំ,                     សរីរស្ស វ ភេទនំ ;
គរុកំ វាបិ អាពាធំ,                    ចិត្តក្ខេបំ វ បាបុណេ។
១៣៩.                   រាជតោ វា ឧបសគ្គំ ,                  អព្ភក្ខានំ វ ទារុណំ;
បរិក្ខយំ វ ញាតីនំ,                    ភោគានំ វ បភង្គុណំ។
១៤០.                                             អថ វស្ស អគារានិ, អគ្គិ ឌហតិ បាវកោ;
កាយស្ស ភេទា ទុប្បញ្ញោ, និរយំ សោ ឧបបជ្ជតិ ។
បុគ្គលណាប្រទូស្ដដោយអាជ្ញា ចំពោះបុគ្គលទាំងឡាយ ដែលមិនមានអាជ្ញា មិនប្រទូស្ដបុគ្គលនោះ រមែងដល់នូវហេតុនៃសេចក្ដីទុក្ខ ណាមួយក្នុងហេតុ១០យ៉ាងដោយទាន់ហន់ គឺគប្បីដល់ នូវវេទនាដ៏អាក្រក់១ សេចក្ដីវិនាសទ្រព្យ១ បែកធ្លាយសរីរៈ១ អាពាធជាទម្ងន់១ ក្រឡកចិត្ត​(ឆ្កួត)​ រឹបជាន់អំពីសេ្ដច១ ពោលពាក្យបង្កាប់ដ៏អាក្រក់១ អស់ពួកញាតិរលីង១ ពុកផុយភោគសម្បតិ្ដទាំងឡាយ១ ទាំងភ្លើងនឹងឆេះបំផ្លាញនូវផ្ទះរបស់បុគ្គលនោះ១ បុគ្គលមិន មានប្រាជ្ញានោះ លុះបែកធ្លាយរាងកាយ រមែងកើតក្នុងនរក។
១៤១.                          នគ្គចរិយា ន ជដា ន បង្កា, នានាសកា ថណ្ឌិលសាយិកា វា;
រជោជល្លំ ឧក្កុដិកប្បធានំ, សោធេន្តិ មច្ចំ អវិតិណ្ណកង្ខំ។
ការប្រព្រឹត្តិអាក្រាតកាយ ទុកសក់ ដេកលើភក់ មិនបរិភោគបាយ ដេកលើផែនដី ប្រឡាក់ខ្លួនដោយធុលី ព្យាយាមអង្គុយប្រហោង មិនជម្រះសត្វដែលមិនទាន់ឆ្លងផុតសេចក្ដីសង្ស័យបានទេ។
១៤២.                                             អលង្កតោ ចេបិ សមំ ចរេយ្យ, សន្តោ ទន្តោ និយតោ ព្រហ្មចារី;
ព្វេសុ ភូតេសុ និធាយ ទណ្ឌំ, សោ ព្រាហ្មណោ សោ សមណោ ស ភិក្ខុ។
បើបុគ្គលណាមានខ្លួនប្រដាប់ស្អិតស្អាងហើយ(ដោយគ្រឿងអម្ពរ) តែគប្បីប្រព្រឹត្តិស្មើ អ្នកស្ងប់រម្ងាប់ ទូន្មាន(ឥន្ទ្រិយ)ជាបុគ្គលទៀង(ចំពោះមគ្គផល)អ្នកប្រព្រឹត្តធម៌ដ៏ប្រសើរ ទម្លាក់ចោលនូវ អាជ្ញាក្នុងសត្វទាំងពួងចេញហើយ បុគ្គលនោះហៅថាព្រាហ្មណ៍ក៏បាន ថាសមណៈក៏បាន ថា ភិក្ខុក៏បាន។
១៤៣.                   ហិរីនិសេធោ បុរិសោ,      កោចិ លោកស្មិ វិជ្ជតិ;
យោ និទ្ទំ  អបពោធេតិ ,   អស្សោ ភទ្រោ កសាមិវ។
បុរសអ្នកកំចាត់បង់នូវអកុសលវិតក្កៈ ដោយសេចក្ដីខ្មាស់បាប មានតិចក្នុងលោក បុគ្គលណាបន្ទោបង់នូវការដេកលក់ ដូចសេះល្អខ្លាចព្រោះរំពាត់ បុរសនោះរកបានដោយក្រក្នុងលោក។
១៤៤.                        អស្សោ យថា ភទ្រោ កសានិវិដ្ឋោ, អាតាបិនោ សំវេគិនោ ភវាថ;
សទ្ធាយ សីលេន ច វីរិយេន ច, សមាធិនា ធម្មវិនិច្ឆយេន ច;
សម្បន្នវិជ្ជាចរណា បតិស្សតា, ជហិស្សថ ទុក្ខមិទំ អនប្បកំ។
សេះល្អដែលនាយសារថីទូន្មាន ដោយរំពាត់ តក់ស្លុតយ៉ាងណា អ្នកទាំងឡាយ ចូរជាបុគ្គលមានព្យាយាម មានសេចក្ដីតក់ស្លុតយ៉ាងនោះឯង បើអ្នកទាំងឡាយ ប្រកបព្រមដោយសទ្ធាផង សីលផង ព្យាយាមផង សមាធិផង ធម្មវិន័យផង ជាអ្នកមានវិជ្ជានិងចរណៈដ៏បរិបូណ៌ មានស្មារតីដំកល់មាំ រមែងលះបង់ទុក្ខ មានប្រមាណច្រើននេះ មិនខាន។
១៤៥.                                             ឧទកំ ហិ នយន្តិ នេត្តិកា, ឧសុការា នមយន្តិ តេជនំ;
ទារុំ នមយន្តិ តច្ឆកា, អត្តានំ ទមយន្តិ សុព្វតា។
ធម្មតាអ្នកបង្ហូរ តែងបង្ហូរទឹក អ្នកធ្វើព្រួយ តែងពត់ព្រួញ(អោយត្រង់) អ្នកចាំងតែងចាំងឈើ អ្នកមានវត្តល្អ តែងទូន្មានខ្លួន។

About SOTHEA YON

Siem Reap Province, Cambodia Education: BA: Public Administration MA: Buddhist studies Like: Humanitirian work Research Tel: +85516401645 Email: sesimereap@gmail.com https://www.facebook.com/sothea.yon

Posted on ខែ​មេសា 20, 2011, in ជីវិតតាមទស្សនៈព្រះធម៌. Bookmark the permalink. បញ្ចេញមតិ.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: